- 30664
- 1000
- 1000
- 1000
کارآگاه استانبول
این کتاب گویا یک رمان پلیسی - جنایی با فضای معمایی و روانشناختی است. این کتاب از آثار کمترشناختهشدهی ژرژ سیمنون است؛ اما همان حالوهوای خاص سیمنون را دارد: شهر غریب، آدمهای تنها، و جنایتی که پشت آن انگیزههای انسانی پنهان شده است.
از ایرانصدا بشنوید
«علی بیک» پیرمردی مرموز با سرووضعی آشفته است که برای پلیس کار میکند. او پرده از راز مردی آمریکایی برمیدارد که به استانبول آمده و درگیر نامههایی تهدیدآمیز شده است.
نویسنده:
ژرژ سیمنون با نام اصلی «ژرژ ژوزف کریستین سیمنون» متولد سال 1903 و درگذشتهی سال 1989 است. سیمنون با نوشتن رمانهای پلیسی شناخته میشود. از او نزدیک به 500 رمان و شمار بسیاری آثار کوتاه منتشر شده است.
ژرژ سیمنون در 13 فوریهی 1903 در شهر لیژ بلژیک به دنیا آمد. پدرش در یک شرکت بیمه حسابدار بود. ژرژ در سالهای 1908 تا 1914 در مدرسهی سن آندره درس خواند و با آغاز جنگ جهانی اول به کالج سن لویی رفت.
در 1919 بهواسطهی آشنایی عمویش با سردبیر روزنامهی لیژ، سه سال بهعنوان خبرنگار محلی در آن روزنامه مشغول به کار شد. او در این روزنامه صاحب ستونی به نام «سگهای ولگرد» بود. این کار به او امکان داد با گروههای و طبقات مختلف مردم از جمله افرادی که در هتلهای ارزانقیمت اقامت داشتند، وقتشان در مِیکَدهها سپری میشد و گهگاه گذارشان به ادارهی پلیس میافتاد، سروکار پیدا کند و با منش و رفتار آنها به خوبی آشنا شود. این آشنایی زمانی که بعدها نویسندهی حرفهای شد، بسیار به کار آمد. این کار به همراه خواندن داستانهای پلیسی، سرشت نویسندگی او را رقم میزد.
ژرژ بعد از پایان سربازی، با کمک پدرش، با یک نویسندهی سوئیسی - فرانسوی به نام بینه-والمر در پاریس آشنا شد و بهعنوان منشی، به استخدام او درآمد. در هنگام کار، بینه-والمر او را به مارکی دوتراسی معرفی کرد که یک ثروتمند فرانسوی با املاک بسیار در کشورهای دیگر بود. سیمنون برای ادارهی امور مارکی دوتراسی استخدام شد و از این راه با چگونگی زندگی ثروتمندان آشنا شد؛ اما بعد از مدت کوتاهی این کار را رها کرد و به پاریس برگشت.
پس از بازگشت به پاریس، در یک نشریهی طنز مشغول به کار شد؛ اما بعد از مدت کوتاهی این نشریه ورشکسته و تعطیل شد. بعد از آن با اوژن مورل، روزنامهنگار و سردبیر پرتیراژترین نشریهی طنز آن زمان فرانسه آشنا شد. اوژن مورل، سیمنون را به نوشتن رمانهای عامهپسند تشویق کرد. نخستین رمان سیمنون با نام «یک تایپیست» در سال 1924 میلادی منتشر شد. سیمنون در آن دوران سفرهای زیادی به دیگر جاهای اروپا داشت. این تجریبات از ژرژ سیمنون نویسندهای ماهر و کارکشته ساخت.
سیمنون یکی از پرکارترین نویسندگان زمان خود بود. او عادت داشت ساعت چهار از خواب بیدار شود و شروع به نوشتن کند. این کار را تا ظهر ادامه میداد و بقیهی روز را استراحت میکرد. به این ترتیب میتوانست در هر روز 60 تا 80 صفحه مطلب بنویسد.
رمانهای ژرژ سیمنون آمیزهای از پرداخت استادانه و کالبدشکافی هوشمندانهی روان انسانهاست. او ترسها، عقدههای روانی، گرایشهای ذهنی، و وابستگیهایی را توصیف میکند که در زیر نقاب زندگی معمولی و یکنواخت روزمره پنهان هستند و ناگهان با انفجاری غیرمنتظره به خشونت و جنایت منجر میشوند.
منتقدان ادبی ژرژ سیمنون را صدای اکثریت خاموش و نابغهی ادبی میدانند.
نویسنده:
ژرژ سیمنون با نام اصلی «ژرژ ژوزف کریستین سیمنون» متولد سال 1903 و درگذشتهی سال 1989 است. سیمنون با نوشتن رمانهای پلیسی شناخته میشود. از او نزدیک به 500 رمان و شمار بسیاری آثار کوتاه منتشر شده است.
ژرژ سیمنون در 13 فوریهی 1903 در شهر لیژ بلژیک به دنیا آمد. پدرش در یک شرکت بیمه حسابدار بود. ژرژ در سالهای 1908 تا 1914 در مدرسهی سن آندره درس خواند و با آغاز جنگ جهانی اول به کالج سن لویی رفت.
در 1919 بهواسطهی آشنایی عمویش با سردبیر روزنامهی لیژ، سه سال بهعنوان خبرنگار محلی در آن روزنامه مشغول به کار شد. او در این روزنامه صاحب ستونی به نام «سگهای ولگرد» بود. این کار به او امکان داد با گروههای و طبقات مختلف مردم از جمله افرادی که در هتلهای ارزانقیمت اقامت داشتند، وقتشان در مِیکَدهها سپری میشد و گهگاه گذارشان به ادارهی پلیس میافتاد، سروکار پیدا کند و با منش و رفتار آنها به خوبی آشنا شود. این آشنایی زمانی که بعدها نویسندهی حرفهای شد، بسیار به کار آمد. این کار به همراه خواندن داستانهای پلیسی، سرشت نویسندگی او را رقم میزد.
ژرژ بعد از پایان سربازی، با کمک پدرش، با یک نویسندهی سوئیسی - فرانسوی به نام بینه-والمر در پاریس آشنا شد و بهعنوان منشی، به استخدام او درآمد. در هنگام کار، بینه-والمر او را به مارکی دوتراسی معرفی کرد که یک ثروتمند فرانسوی با املاک بسیار در کشورهای دیگر بود. سیمنون برای ادارهی امور مارکی دوتراسی استخدام شد و از این راه با چگونگی زندگی ثروتمندان آشنا شد؛ اما بعد از مدت کوتاهی این کار را رها کرد و به پاریس برگشت.
پس از بازگشت به پاریس، در یک نشریهی طنز مشغول به کار شد؛ اما بعد از مدت کوتاهی این نشریه ورشکسته و تعطیل شد. بعد از آن با اوژن مورل، روزنامهنگار و سردبیر پرتیراژترین نشریهی طنز آن زمان فرانسه آشنا شد. اوژن مورل، سیمنون را به نوشتن رمانهای عامهپسند تشویق کرد. نخستین رمان سیمنون با نام «یک تایپیست» در سال 1924 میلادی منتشر شد. سیمنون در آن دوران سفرهای زیادی به دیگر جاهای اروپا داشت. این تجریبات از ژرژ سیمنون نویسندهای ماهر و کارکشته ساخت.
سیمنون یکی از پرکارترین نویسندگان زمان خود بود. او عادت داشت ساعت چهار از خواب بیدار شود و شروع به نوشتن کند. این کار را تا ظهر ادامه میداد و بقیهی روز را استراحت میکرد. به این ترتیب میتوانست در هر روز 60 تا 80 صفحه مطلب بنویسد.
رمانهای ژرژ سیمنون آمیزهای از پرداخت استادانه و کالبدشکافی هوشمندانهی روان انسانهاست. او ترسها، عقدههای روانی، گرایشهای ذهنی، و وابستگیهایی را توصیف میکند که در زیر نقاب زندگی معمولی و یکنواخت روزمره پنهان هستند و ناگهان با انفجاری غیرمنتظره به خشونت و جنایت منجر میشوند.
منتقدان ادبی ژرژ سیمنون را صدای اکثریت خاموش و نابغهی ادبی میدانند.
امتیاز
کیفیت هنری و اجرای صداپیشگان
محتوا و داستان
فصل ها
-
عنوانزماندریافتتعداد پخش
کاربر مهمان
کاربر مهمان