- 28038
- 1000
- 1000
- 1000
سفر نقاش / بیمار خیالی
در داستان سفر نقاش می شنویم که:
در سالهای دور در ایران و چین، نقاشان چیره دستی بودند که هنرشان در اوج شهرت بود. این نقاشان همواره در با هم در رقابت بودند.
در سالهای دور در ایران و چین، نقاشان چیره دستی بودند که هنرشان در اوج شهرت بود. این نقاشان همواره در با هم در رقابت بودند.
از ایرانصدا بشنوید
... روزی چینیها تصمیم گرفتند برای مقابله با نقاشان ایرانی، از بزرگترین آنها دعوت کنند تا به چین برود و طرحی ریختند تا او را غافلگیر کنند. نقاش بزرگ نیز این دعوت را پذیرفت و به سوی چین به راه افتاد. او بسیار راه رفت و روزی بسیار تشنه و خسته شد. دیگر آبی برای خوردن نداشت، پس به دنبال آب در بیابان سرگردان شد.
بعد از مدتی به چشمه ای رسید که اطراف آن بسیار سرسبز و دیدنی بود. آب چشمه به قدری زلال بود که ماهیها در آن شناور بودند. او کوزهاش را برداشت و در آب زد، اما در کمال ناباوری کوزه به جسم سختی خورد و هزار تکه شد....
در داستان بیمار خیالی می شنویم که :
روزی روزگاری استادی بود که در مکتبخانه به شاگردانش علم و حکمت می آموخت. او بسیار منضبط و سختگیر بود، به طوری که بچهها در مکتبخانه تمام مدت، درس می خواندند و از این وضعیت خسته میشدند.
بچهها تصمیم گرفتند تا او را بیمار کنند، پس وقتی استاد به کلاس آمد، هر یک از آنها سئوالی درباره سلامتی استاد و رنگ پریدهاش پرسیدند و او که حسابی متعجب شده بود، احساس کرد که واقعاً بیمار است. پس کلاس را تعطیل کرد و به خانه رفت ... .
* برای دانستن ادامه ی ماجرا این کتاب را بشنوید.
*مختصری درباره نویسنده :
جلالالدین محمد بلخی معروف به مولانا، مولوی و رومی (6 ربیعالاول 604، بلخ یا وخش (شهر) – 5 جمادیالثانی 672 هجری قمری، قونیه) (15 مهر 586 – 4 دی 652 هجری شمسی) از مشهورترین شاعران ایرانی پارسیگوی است. نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلالالدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده میشد. در قرنهای بعد (ظاهراً از قرن 9) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته است و از روی برخی اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانستهاند. زبان مادری وی پارسی بوده است.
نفوذ مولانا فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است. ایرانیان، تاجیکها، ترکها، یونانیان، پشتونها، دیگر مسلمانان آسیای مرکزی و مسلمانان آسیای جنوب شرقی، در هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفتهاند. اشعار او به طور گستردهای به بسیاری از زبانهای جهان ترجمه شده است.
او به عنوان «محبوبترین» و «پرفروشترین» شاعر در ایالات متحده آمریکا شناخته میشود.
مولوی بیشتر آثارش را به زبان فارسی نوشته است، اما در اشعارش از ترکی، عربی و کاپادوسیهای یونانی نیز استفاده کرده است. مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده، یکی از عالیترین اشعار زبان فارسی بهشمار میرود. آثار او به طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده میشود و ترجمه آثار او در ترکیه، آذربایجان، ایالات متحده و جنوب آسیا بسیار پرطرفدار و محبوب هستند.
بعد از مدتی به چشمه ای رسید که اطراف آن بسیار سرسبز و دیدنی بود. آب چشمه به قدری زلال بود که ماهیها در آن شناور بودند. او کوزهاش را برداشت و در آب زد، اما در کمال ناباوری کوزه به جسم سختی خورد و هزار تکه شد....
در داستان بیمار خیالی می شنویم که :
روزی روزگاری استادی بود که در مکتبخانه به شاگردانش علم و حکمت می آموخت. او بسیار منضبط و سختگیر بود، به طوری که بچهها در مکتبخانه تمام مدت، درس می خواندند و از این وضعیت خسته میشدند.
بچهها تصمیم گرفتند تا او را بیمار کنند، پس وقتی استاد به کلاس آمد، هر یک از آنها سئوالی درباره سلامتی استاد و رنگ پریدهاش پرسیدند و او که حسابی متعجب شده بود، احساس کرد که واقعاً بیمار است. پس کلاس را تعطیل کرد و به خانه رفت ... .
* برای دانستن ادامه ی ماجرا این کتاب را بشنوید.
*مختصری درباره نویسنده :
جلالالدین محمد بلخی معروف به مولانا، مولوی و رومی (6 ربیعالاول 604، بلخ یا وخش (شهر) – 5 جمادیالثانی 672 هجری قمری، قونیه) (15 مهر 586 – 4 دی 652 هجری شمسی) از مشهورترین شاعران ایرانی پارسیگوی است. نام کامل وی «محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلالالدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده میشد. در قرنهای بعد (ظاهراً از قرن 9) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته است و از روی برخی اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانستهاند. زبان مادری وی پارسی بوده است.
نفوذ مولانا فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است. ایرانیان، تاجیکها، ترکها، یونانیان، پشتونها، دیگر مسلمانان آسیای مرکزی و مسلمانان آسیای جنوب شرقی، در هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفتهاند. اشعار او به طور گستردهای به بسیاری از زبانهای جهان ترجمه شده است.
او به عنوان «محبوبترین» و «پرفروشترین» شاعر در ایالات متحده آمریکا شناخته میشود.
مولوی بیشتر آثارش را به زبان فارسی نوشته است، اما در اشعارش از ترکی، عربی و کاپادوسیهای یونانی نیز استفاده کرده است. مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده، یکی از عالیترین اشعار زبان فارسی بهشمار میرود. آثار او به طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده میشود و ترجمه آثار او در ترکیه، آذربایجان، ایالات متحده و جنوب آسیا بسیار پرطرفدار و محبوب هستند.
امتیاز
کیفیت هنری و اجرای صداپیشگان
محتوا و داستان
آسیب ها
فصل ها
-
عنوانزمانتعداد پخش
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان