منو
کجا می ریم بابا

کجا می ریم بابا

  • 6 قطعه
  • 84 دقیقه مدت کتاب
  • 1253 دریافت شده
«ماتیو» و «توما» به فاصله‌ی دو سال از هم پا به دنیا می‌گذارند و هر دو معلول ذهنی– جسمی هستند. ژان لویی فورنیه در این کتاب، روایت زندگی خود و دو پسرش را بیان می‌کند.

ماتیو و توما، ابتدا در آغوشِ خانواده و با کمک پرستاری دل‌سوز زندگی می‌کنند؛ اما کم‌کم به‌علّت مشکلات خانوادگی و فراهم نبودن برخی شرایط برای نگهداری‌شان، آنها را به یک مرکز توان‌بخشی می‌برند که البتّه آخر هفته‌ها نزد خانواده بازمی‌گردند.
«کجا می‌ریم بابا؟» سؤالی است که توما، هر بار که سوار خودروی پدرش می‌شود، به‌طور خستگی‌ناپذیری از او می‌پرسد. جواب هرچه که باشد، توما این پرسش را بی‌وقفه تکرار می‌کند.
فورنیه در این کتاب، زندگی روزانه‌اش را با ما تقسیم می‌کند و از نگرانی‌ها و رنج‌هایش می‌گوید.
کتاب روایتی‌ است باشکوه، منقلب‌کننده و صادق. او با صداقت مطلق می‌نویسد؛ به‌گونه‌ای که حتی به افکار شرم‌آور خود نیز اعتراف می‌کند. او همه چیز را روایت می‌کند: تنفرش، احساس گناهش، خشم و دل‌خوری‌اش، پس‌زدن‌هایش، وضعیّت بی‌رحمانه‌ی والدین بچّه‌های معلول و حتّی نومیدی در مقابل چنین هرج‌ومرجی.

*این کتاب، قطعاتِ کوتاه نویسنده‌ای‌ است که اتفّاق خاصّی را در زندگی تجربه می‌کند؛ داشتن دو فرزند با معلولیّت جسمی و ذهنی. نویسنده افکار و ذهنیّات این پدر را به‌زیبایی به تصویر می‌کشد و داستان تأثیرگذار تلاش‌ها و مشکلاتش را روایت می‌کند؛ درحالی‌که سعی دارد تا زندگی بهتری برای فرزندانش بسازد. فرزندانی که به‌معنای واقعی کلمه، هیچ‌گاه بزرگ نمی‌شوند.

این کتاب «جایزه فمینا» را در سال 2008 کسب کرده است.

*کتاب:
Où on va, papa ?(2008)

از ایرانصدا بشنوید

«دیوونه کیه؟ عاقل کیه؟ جونورِ کامل کیه؟» پدری دو فرزندِ معلول دارد؛ او که نمی‌داند با آنها چه کار کند، دیوانه است یا بچه‌های کندذهنش؟ این چالش عاطفی و فلسفی را بشنوید، بعد نتیجه بگیرید.

امتیاز

کیفیت هنری و اجرای صداپیشگان

5

محتوا و داستان

5

آسیب ها

فصل ها

مشخصات کتاب گویا

سایر مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

  • پیشنهاد میکنم والدین فرزند معلول این کتاب رو گوش کنند و هم چنین خود معلول...
  • داستان جذاب راوی پر قدرت من خیلی خوشم آمد راوی خیلی خوب روایت کرد انگار خودش فرزند معلول داره
  • چقدر با گریه هایش گریه کردم‌ چقدر واقعی ، چقدر صادقانه
  • توانایی نویسنده در به تصویر کشیدن جزئیات زندگی روزمره یک طرف ، اجرای فوق العاده استاد آقاخانی یک طرف. فرو رفتن راوی در نقش جذابیت مضاعفی به داستان داده.
  • دوسش داشتم اجرا عالی بود
  • چقدر زیبا بود. هم داستان زیبا و غم انگیز بود و هم اجرای راوی. آقای ایوب آقاخانی بقدری زیبا داستان رو روایت کردند که لحظه به لحظه داستان رو جلوی چشمهام دیدم. عالی بود خسته نباشید. ( ر _قاین)
  • خیلی کتاب دردناکی بود و بیان و گویشش عالی بود ممنون
  • راوی خیلی بد صدا یازیاد یا خیلی کم
  • زیبا بود هم داستان هم شیوه ی روایت
  • بسیار زیبا بود. با تشکر فراوان
  • بد نیست حرف و احساس مادر و پدرهای داری بچه های معلول
  • راویش خیلی بده😔😔😔
  • داستان عالی ولی اجرا مصنوعی
  • گویش و بیان پر احساس و پر از درک بود. روشنگر جنبه ای دیگر از بخشی از انسانیت و رنج بی پایان. سپاس بی کران
  • نگهداری از کودک معلول خیلی خیلی سخت و مرگ غریبانشون واقعا دردناکه 😭😭😭
  • ممنون از جناب آقاخانی، اجرا فوق العاده بود
  • یه کتاب عالی با روایت ناب ایوب خان آقاخانی ... حتما گوش بدید ... یه روایت متفاوت از یک زندگی متفاوت
  • دردناک بود داستانش و اجرا عالی
  • با تشکر از ایران صدا. داستان بسیار قوی و تاثیر گذار با اجرای بسیار قوی و منحصر بفرد اقای ایوب اقاخانی .
  • چقدر متن قوی بود!چقدر اجرا قوی و فوق العاده بود!چه کار خوبی بود و تاثیرگذار!درک والدینی که که فرزند معلول دارند خیلی سخته و چه هنرمندانه نویسنده اثر این سختی رو نشون داد!

تصاویر

از همین گوینده

کتاب گویا